ای یادگار جان ها و یاد داشته ی دل ها!


ویادکرده ی زبان ها!به فضل خود، ما را یادکن!


و به یاد لطفی، ما را شاد کن!


ای قائم به یاد خویش وز هر یادکننده ی به یاد خود، پیش!


یاد توست که تو را به سزا رسد، ورنه از رهی چه آید که تو را سزد!


پ.ن:مناجات نامه خواجه عبدالله انصاری،انتشارات ارمغان طوبی