الهی!

ای یادگار جان ها و یاد داشته ی دل ها!
ویادکرده ی زبان ها!به فضل خود، ما را یادکن!
و به یاد لطفی، ما را شاد کن!
ای قائم به یاد خویش وز هر یادکننده ی به یاد خود، پیش!
یاد توست که تو را به سزا رسد، ورنه از رهی چه آید که تو را سزد!
پ.ن:مناجات نامه خواجه عبدالله انصاری،انتشارات ارمغان طوبی
+ نوشته شده در چهارشنبه پنجم مهر ۱۳۹۱ ساعت 13:13 توسط قلب من...
|